در قلب گیلان، جایی که تاریخ با «ابریشم» گره خورده است، کارخانهای خاموش، قصهای پردرد را روایت میکند. اینجا، میان چرخهای سرد و سکوتِ سالنهای تولید، نه فقط دستگاههای نساجی، که «امید» و «رزقِ» هزاران خانواده روستایی خاک میخورد.
بازدید دکتر مرضیه فرخیراد، معاون برنامهریزی و توسعه کارآفرینی سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی، نگاهی بود بر این زخمِ کهنه. نگاهی که فراتر از ماشینآلات صنعتی، به «طلای سفید» گیلان نگریست؛ به پیلههایی که میتوانند شکوه را به دامنههای سبزِ استان بازگردانند و به دستانی که منتظرند دوباره با تار و پودِ این صنعت، نانِ حلال به خانه ببرند.
این کارخانه، امروز با بیست درصد از توان خود، زمزمهای ضعیف دارد؛ اما در دلِ خود، پتانسیلِ فریادی رسا برای ارزآوری و اشتغال را نهفته است. پیام دکتر فرخیراد ساده اما حیاتی بود: «این صنعت، نیاز به قیم ندارد، نیاز به مدیریت دارد.»
احیایِ صنعت ابریشم، بازگرداندنِ اعتبار به کشاورزیِ اصیلِ ماست. کافی است ارادهها در یک مسیر قرار گیرند؛ توتستانها دوباره جان بگیرند، دانشِ بومی با فناوریِ روز پیوند بخورد و مدیریتِ جزیرهای جای خود را به همافزایی بدهد. آنگاه خواهیم دید که «طلای سفید» چگونه دوباره در کارخانهها میدرخشد و زندگی را به رگهایِ تپندهی روستاهای گیلان بازمیگرداند.
این نه یک رویا، که یک ضرورتِ ملی است؛ پیش از آنکه غبارِ فراموشی، ابریشمِ گیلان را برای همیشه در حصارِ خاطرات زندانی کند.
⭕️روابط عمومی سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان





